ما از ارتباط دو مخلوق خداوند متعال بحث می‌کنیم که یکی (امام سلام الله علیه) است که در اوج کمال است و اتمام و اکمال دین به اوست، و دیگری (سالک) کسی است که تمام استعدادهای انسانی و خلیفه الهی شدن در او نهفته شده، ولی راه به جایی نبرده است.

ارتباط

ارتباط در لغت به معنای بستن، نزدیک ساختن دو چیز به یکدیگر، و پیوند دادن آمده است.۱  گرچه این واژه در اذهان و افهام مردم نامأنوس نیست اما طیف وسیعی از مراتب را شامل می‌گردد. هنگامی که از ارتباط سخن گفته شود، به اصطلاح اهل فلسفه، بر «اضافه» و «نسبت» بین دو چیز دلالت می‌کند و از رابطه آن دو، سخن به میان آورده‌ایم. در این جا ما از ارتباط دو مخلوق خداوند متعال بحث می‌کنیم که یکی (امام سلام الله علیه) است که در اوج کمال است و اتمام و اکمال دین به اوست، و دیگری (سالک) کسی است که تمام استعدادهای انسانی و خلیفه الهی شدن در او نهفته شده، ولی راه به جایی نبرده است. گرچه مراتب این ارتباط بی‌شمار است اما ما تمام آن‌ها را در این چند مرتبه خلاصه می‌کنیم:

برای دانلود کلیک کنید

ما به اسباب بیشتر توجه می کنیم. گرچه به ما امر کرده اند که برای حل مسائل به اسباب رو بیاورید، ولی باید بدانیم، در عین حال اسباب کاره ای نیستند. کاره یک کسی دیگری است. به این ها نباید بند شد. معمولا می گویند: آقا اگر… نبود کارمان حلّ نمی شود.

برای دانلود کلیک کنید

رسول خدا(صلی الله علیه و آله) بت‌شکن بود.امروز هم ما باید بت‌شکن باشیم و پیش از هر چیزی، بت نفس خود را بشکنیم؛ چنان که بزرگان گفته‌اند: «کُلُّ ما شَغَلَکَ عَن ذِکرِ اللهِ فَهُوَ صَنَمُکَ»؛ هر آن چه که تو را از یاد خدا باز دارد، بت توست.
 

برای دانلود کلیک کنید

سفر اسارتی حضرت سجاد و اهل بیت (علیهم السلام) ترتیب داده شده، یزید همه را به مسجد أموی دعوت کرده و خود نیز حضور یافته است. یزید خطیبی را دعوت کرده بود که او به منبر رود.
 

آن خطیب در برابر آن حضرت و جمع حضّار به امام علی و امام حسین (علیهماالسلام)، توهین کرد. ناگهان امام فریاد برآورد: ساکت شو، «اشتریت مرضاه المخلوق بسخط الخالق»  تو رضایت مخلوق را به خشم خداوندی فروختی! «فقال الامام: ائذن لی حتی اخطُبَ انا ایضاً! فندم یزید علی ما وعده من أن یأذن له فلم یأذن له» امام از او خواستند که اجازه بده من نیز خطبه‌ای بخوانم.(یزید به امام قول سخنرانی در این روز را داده بود.) یزید که پشیمان از آن قول خود شده بود اجازه صحبت به حضرت نمی‌داد. «فشفعَ الناسُ فی فلم یقبل شفاعتهم. ثم قال معاویه إبنه و هو صغیر السن: یا أباه! ما یبلغُ خطبتُه! ائذن له حتی یخطبَ،‌ قال یزید أنتم فی أمر هؤلاء فی شکٍ إنهم ورثوا العلم والفصاحهَ و أخافُ أن یحصلَ من خطبتِه فتنهً علینا، ثم اجازه فصعد علیه السلام المنبرَ.»  مردم وساطت کردند که حضرت صحبت کند، ولی یزید نمی‌پذیرفت. سپس معاویه فرزند صغیر او گفت: ای بابا این شخص با خطبه خود چه می‌تواند بکند؟ او را اجازه دهید تا خطبه‌ای بخواند. یزید گفت: شما این‌ها را نمی‌شناسید و درباره این‌ها تردید دارد. این‌ها علم و فصاحت را به ارث برده‌اند. من می‌ترسم که با خطبه‌اش فتنه و آشوبی بر علیه ما به راه بیاندازد. سپس امام را اجازه داد و حضرت بر فراز منبر قرار گرفت.

برای دانلود کلیک کنید